اتصالات, اخبار, لوله

بررسی انواع لوله‏ های پلاستیکی(بخش اول)

لوله

شناخت و مقایسه انواع لوله‏ های پلاستیکی

با توجه به استفاده روز افزون از لوله‏ های پلاستیکی در تأسیسات صنعتی و ساختمان‏های کشور و تولید و توزیع انواع متعدد لوله‏ های پلاستیکی با نام‏ها و جنس‏های متعدد به موازات توسعه صنعت پتروشیمی، انتخاب و خرید بهترین و مناسب ترین نوع لوله ‏ی پلاستیکی برای یک کاربرد خاص کار راحت نمی ‏باشد و نیازمند مطالعه و شناخت انواع معمول این لوله‏ هاست.

لوله های پلاستیکی
در این مجموعه تمامی مزایا و معایب لوله‏ های پلاستیکی بیان گردیده و شما با معمول‏ترین انواع لوله‏ های پلاستیکی مصرفی در صنعت تأسیسات و موارد کاربردشان آشنا می‏شود.
بکارگیری لوله‏ های پلاستیکی در تأسیسات به اواسط دهه‏ ۱۹۳۰ میلادی برمی‏گردد. در آن زمان برای اولین بار آلمان‏ها از لوله‏ های پلاستیکی برای سیستم‏های تخلیه فاضلاب استفاده کردند. بعدها شناخت هر جه بیشتر معایب و نقاط ضعف لوله ‏های فلزی موجب گردید تا لوله‏ های پلاستیکی به مرور زمان و در اغلب موارد جایگزین لوله‏ های فلزی گردند.
از مهمترین معایب لوله‏ های فلزی می‏توان به خوردگی، رسوب‏ گیری سطوح درونی، وزن زیاد، حمل و نقل و نصب معضل آن‏ها (در مقایسه با لوله‏ های پلاستیکی) اشاره نمود.
لوله‏ های پلاستیکی نیز اگرچه دارای معایب و معضلات خاص خود می‏باشند اما انواع خاصی از آن‏ها برای کاربردهای خاصی از آن‏ها برای کاربردهای خاصی مناسب‏ ترین انتخاب می‏باشند و بعلاوه با توجه به پیشرفت‏ های روز‏افزون در دانش و فن‏آوری صنایع پتروشیمی و علوم مهندسی پلیمر شیوه هایی برای مقاوم‎سازی و کیفیت بخشی به لوله‏ های پلاستیکی و برطرف‏ سازی معایبشان ابداع گردیده که بسیار موثر بوده‏ اند و هم اکنون نیز تحقیقات گسترده‏ای در زمینه و همچنین تولید پلاستیک‏ها و پلیمرهای نوین به خصوص پلیمرهای کامپوزیتی برای تولید لوله‏ های صنعتی در حال انجام است.

پلاستیک‏ها مواد دست‏ ساز بشر هستند که پایه‏ ی اصلی آن‏ها پلیمرهای آلی می‏باشد و از تنوع فراوانی برخوردارند. اصولاً پلاستیک‏ها را برطبق رفتارشان در مقابل حرارت به دو گروه کلی تقسیم‏بندی می‏کنند که عبارتند از:

۱- ترموپلاستیک‏ها (Thermoplastics).
۲- ترموست‏ها (Thermosets).

بطور کلی ترموپلاستیک‏ها در درجه حرارت معمولی محیط جامد بوده و با بالا رفتن درجه حرارت نرم و قابل انعطاف می‏شوند. آن‏ها را می‏توان با اعمال حرارت تغییر شکل داد و دوباره به شکل اولیه بازگرداند غالب مواد بکار رونده در ساخت لوله‏ های پلاستیکی از گونه ی ترموپلاستیک‏ها هستند که از جمله می‏توان به پلی‏پروپیلن (p.p)، پی‏وی‏سی (PVC) یا پلی‏اتیلن (PE) اشاره نمود. اما ترموست‏ها مواد تقریبا تردی می‏باشند. بطوریکه به آسانی نمی‏توان آن‏ها را حتی با اعمال حرارت تغییر شکل داد. آن‏ها فقط یکبار برای همیشه شکل داده می‏شوند و شکل تغییرناپذیر و ثابت خود را حفظ می‏کنند.

      • خواص لوله های پلاستیکی
      • خواص حرارتی
      • مشخصه های الکتریکی
      • خواص مکانیکی
      • طبقه بندی لوله های پلاستیکی از نظر تحمل فشار
      • دوام و پایداری لوله های پلاستیکی
      • کاربرد لوله های پلاستیکی
      • شیوه های مقاوم سازی پلاستیکی و افزایش طول عمر آنها
      • لوله های PVC
      • لوله های CPVC
      • لوله های پلی اتیلنی
      • لوله های پلی پروپیلنی
      • لوله های اکریلونیتریل بوتادین استایرن
      • لوله های GRP

خاصیت لوله های پلاستیکی

انتخاب ماده‏ ی مناسب برای تولید لوله‏ ها به سیال منتقل شونده و مشخصه‏ های سرویس و شرایط کاری سیستم وابسطه است. بسته به نوع پلاستیک‏ها امکان دارد بعضی از خصوصیات پلاستیک‏ها برای سیستم و تأسیسات مورد نظر ما مناسب و بعضی نیز نامناسب می‏باشد.
به هر حال بعضی از خصوصیات نامطلوب را می‏توان از نحوه ی طراحی و نصب اصولی کاهش داد یا حذف نمود ولی آنچه روشن است انتخاب جنس مناسب لوله برای استفاده های متعدد نیازمند داشتن دانش کافی درباره‏ ی خواص، مزایا و معایب انواع لوله‏ های پلاستیکی است. در زیر به بررسی مهمترین خصوصیات و ویژگی‏های لوله‏ های پلاستیکی می‏پردازیم.

مقاومت به خوردگی
بطور کلی لوله‏ های پلاستیکی از مقاومت بسیار بالایی در مقابل انواع اسیدها، محلول‏های نمکی، مایعات و گازهای خورنده برخوردارند. در مورد سایش (erosion) میزان مقاومت لوله‏ های پلاستیکی منوط به نوع سیال منتقل شونده از درون لوله و شرایط سرویس و سیستم است.
میزان مقاومت به خوردگی لوله‏ های پلاستیکی با بالا رفتن غلظت بعضی از مواد شیمیایی خاص تغییر می‏کند. برای مثال لوله‏ های پلی‏اتیلن می‏تواند اسید سولفوریک ۷۰ درصد را در (°C 23 °F 73) انتقال دهد در حالیکه برای انتقال اسیدسولفوریک ۹۵ درصد مناسب نیست.
درجه حرارت نیز عامل اصلی و مشخص کننده‏ای برای مقاومت لوله ‏های پلاستیکی در مقابل خوردگی است. برای مثال بعضی از لوله ‏های پلی‏اتیلن که برای انتقال گازهای حاوی اکسیدهای نیتروژن در  °C23 مناسب می‏ باشند نبایستی برای انتقال این گازها در °C50 مورد استفاده قرار گیرند.
فرمولاسیون خاص یک ماده‏ ی پلاستیکی معیین نیز می‏تواند عاملی در تعیین میزان مقاومت کلی ماده در مقابل مواد شیمیایی خورنده و میزان غلظت آن‏ها باشد.

برای اطلاعات بیشتر به بخش دوم مراجعه کنید.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید