اخبار, صنعت پلیمر

استابلایزر PVC چیست؟

پی وی سی

با استابلایزر PVC آشنا شوید

رساکالا در این مطلب انواع استابلایزرهای PVC را برای شما عزیزان معرفی خواهد کرد.

انواع استابلایزرها

استابلایزرهای PVC به طور کلی به دو دسته زیر تقسیم می شوند:

  1. پایدارکننده های حرارتی (Thermal stabilizer) جهت محفاظت پلیمر در طول فرآیند هستند.
  2. پایدارکننده های امواج ماوراءبنفش (UV) جهت محفاظت پلیمرها در مقابل تشعشعات بیش از حد خورشیدی است، که اغلب باعث تغییر رنگ و تخریب زود هنگام PVC می شوند.

پایدارکننده های حرارتی

استابلایزرهای حرارتی اکثراً در پلی وینیل کلراید (PVC) مورد استفاده قرار میگیرند. پی وی سی در برابر حرارت و تنش بسیار حساس است و در این شرایط به وسیله تجزیه،کلریدریک اسید (HCl) آزاد می کند. از طرفی HCl نیز خاصیت خورندگی دارد و به دلیل تمایل پلیمرها به تجزیه سریع، PVC بایستی در طول اکستروژن پایدار شود. از آنجایی که  پی وی سی های سخت در دمای بیشتری فرآوری می شوند در مقایسه با  پی وی سی های انعطاف پذیر اهمیت پایدار کننده ها بیشتر است.

زمانی که یک مولکول HCl از تجزیه PVC آزاد شود، آزاد شدن مولکول های HCl نزدیک به آن تسهیل و باعث تجزیه سریع پلیمر می شود. پایدارکننده ها با اولین مولکول HCl آزاد شده واکنش نشان می دهند و به این صورت از فرآیند آزاد شدن مولکول های دیگر جلوگیری می کنند.  از گذشته تا کنون اکثر پایدارکننده های پی وی سی بر مبنای کلسیم و سرب بوده اند.

پی وی سی

پایدارکننده های امواج ماوراءبنفش

نکات زیست محیطی انواع جدیدی از این مواد را به وجود آورده است که به عنوان مثال می توان به پایدارکننده های بر پایه باریم-روی و کلسیم-روی را نام برد. پایدارکننده های UV جهت پلیمرهایی مورد استفاده قرار می گیرند که به وسیله انرژی امواج ماوراءبنفش قابل تجزیه می باشند. انرژی UV موجب شکست زنجیره پلیمرهای بدون محافظ می شود.

این تخریب نیز باعث کاهش خواص مکانیکی، تغییر در رنگ و ترک خوردگی می شود. این پایدارکننده ها امواج UV را به شدت جذب می کنند و از تخریب پلیمرها جلوگیری می کنند. البته این مواد به عنوان یک تله جهت رادیکال های آزاد نیز هستند و در حین تجزیه، عمل می کنند. دوده به عنوان یک پایدارکننده رایج شناخته شده است، اما به دلیل داشتن رنگ سیاه زیاد مورد استفاده قرار نمی گیرند. آمین های غیر آزاد برای به تله انداختن رادیکالهای آزاد مؤثر هستند.

استفاده از آمیزه استئارات کلسیم (CaSt2) و استئارات روی (ZnSt2) به عنوان پایدارکننده، اثر هم افزایی دارد و این تاثیرگذاری نیز مربوط به واکنش تبادل سریع بین ZnCl2 و CaSt2 است که باعث باز تولید ZnSt2 و مصرف ZnCl2  نامناسب می شود. به همین دلیل با توجه به خواصی که بهبود بخشیدن به آن بیشتر مورد نظر است (ثبات رنگ اولیه یا طول عمر بالاتر)، آمیزه هایی با نسبت های متفاوت CaSt2 و ZnSt2  استفاده می شوند.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید