اتصالات, اخبار, لوله

پلی آمیدها و ویژگی این مواد(بخش اول)

پلیمر

پیشگفتار

پلی آمیدها پلیمرهایی نیمه کریستالی از دسته ی تروموپلاستها هستند، که در ساختمان زنجیر پلیمری آنها دسته آمیدی ( یک اتم نیتروژن (N)که با دسته ی عاملی کربونیل (C=O) پیوند دارد) وجود دارد. این پلیمرها قابلیت اشتعال دارند  و کاربردی در محدوه ی گرمایی در حد (۹۰+تا۳۰-) درجه ی سانتیگراد دارند. به علت چسبندگی و کشش بسیار پیوندهای هیدروژنی گروه های آمیدی، این گروه از پلیمرها حاوی استقامت بسیار هستند. همینطور این پلیمرها به غیر از انعطاف پذیری بسیار حاوی استقامت بسیار زیادی در مقابل حلالهای نفتی، ساییدگی، خستگی، ضربه پذیری بسیار زیاد و استقامت ترک خوردگی بسیار در خمیدگی های پشت سرهم هستند. با این وجود به علت قطبیت دسته ی آمید آب را به سمت خود می کشند. بیشتر استفاده ی پلی آمیدها در صنعت خودروسازی، ساخت الیاف پلیمری، وسیله های ورزشی، برد مدارهای الکتریکی، فرآوری پارچه و فرش، تولید لوله و شیلنگ، کابلهای فیبر نوری و غیره هستند.

پلی آمید

پلی آمیدها یا نایلونها جزء  پلاستیکهای مهندسی هستند که به ۲ شیوه ی ذیل ساخته میشوند:

۱- پلیمریزاسیون انباشتگی ۱ دی آمین و ۱ اسید ۲ عاملی

۲- به شکل پلیمریزاسیون آمینو اسیدها

به علت ساختمان خطی پلی آمیدها جاهای خالی که در مابقی پلیمرهای راندم (مثل پلی اتیلن) هست، در این  پلیمر اندکتر وجود دارد و همین عامل موجب میشود تا پلیمر ساختمان مرتبی داشته و زنجیرهای پلیمری در فواصل نزدیک به هم تر از هم جای بگیرند. چه بسا این پلیمرها در زمان تزریق به شکل معمول بلوری هستند،­ اما جهت تولید فیبر و فیلم می شود از شیوه ی کشش مکانیکی مکان های خالی میان زنجیرها را اندک تر کرد و درجه ی بلورینگی را افزایش داد.

تاریخچه

کمپانی دوپونت پلی هگزا متیلن را نخستین بار در سال ۱۹۲۸ سنتز کرد که نایلون ۶,۶ اسم گذاشتن. در سال۱۹۳۵ این پلیمر با وزن ملکولی افزون تری سنتز شد که در سال ۱۹۳۸ ساخته و وارد بازار شد. در سال ۱۹۴۱ پودرهای نایلون ۶٫۶ برای قالبگیری به  بازار عرضه شد.

در سال۱۹۳۹  پلی کاپرولاکتام که دومین پلی امید سنتزی بود، را جهت نخستین بار به وسیله ی فاربن تولید شد، و نایلون ۶ اسم گذاشتن. بعد از ساخت نایلون۶ و نایلون۶,۶  و مابقی نایلونهایی که شناخته می شود، از ترکیب دی امینها و دی کربوکسیلیک اسیدها تولید شدند.

خصوصیات پلی آمیدها

درجه کریستالیتی اثر زیادی بر محدوده مذاب شوندگی کریستالها و جذب رطوبت به وسیله ی پلی آمیدها دارد. افزودن درصد کریستالیتی موجب بیشتر شدن استقامت شیمیایی درمقابل اسید و باز، استقامت و مقاومت درمقابل سایش، میزان تنش نقطه تسلیم، بیشتر شدن حرارت ذوب و محدوده ی حرارتی کاربردی شده  و برعکس موجب کم شدن  خصوصیتهای ایزولاسیونی، ازدیادطول، ضریب دی الکتریکی، شفافیت (مات شدن) و تمایل به جذب رطوبت (به علت کاهش جاهای خالی در میان زنجیرهای آمیدی) می شود.

نایلون نم  بیشتری را درقیاس با مابقی پلیمرها جذب می کنند. نم اثر قابل توجه ای خاصیت فیزیکی و بادوامی ابعادی دارد.

اغلب تقویت نایلونها برروی رزین پایه خود با الیاف شیشه یا کربن موجب بهتر شدن استقامت کششی و خمشی میشود که می توان قیاس با بعضی از آلیاژهای ریخته گری هستند. افزودن فیبر کربن به نایلون۶٫۶ موجب بیشتر شدن استقامت کششی تا ۲۳۰۰بار و افزودن نیروی خمشی تا  ۳۴۰۰بار است. این عامل همین طور موجب بهتر شدن هدایت حرارتی، الکتریکی و استقامت سایشی میگردد.

پلی آمید به طور معمول با ۱ عدد معرفی میگردد. که نشان دهنده ی تعداد اتمهای کربن در آمینو اسیدهای اولیه (نایلون ۶)، و یا تعداد اتمهای کربن در دی آمین و دی اسید(نایلون ۶٫۶) است.

برای اطلاعات بیشتر به بخش دوم راجعه کنید.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید