اتصالات, اخبار, لوله

رعایت استاندارد خروجی فاضلاب

لوله فاضلاب

استاندارد خروجی فاضلاب

استاندارد باستناد ماده ۵ آئین نامه پیشگیری از آلودگی آب و با توجه به ماده سه همین آئین نامه و با همکاری وزارتخانه های بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، نیرو، صنایع، صنایع سنگین، معادن و فلزات کشور و کشاورزی به وسیله ی سازمان حفاظت محیط زیست تهیه و تدوین گردیده است.در این استاندارد تعاریف و اصطلاحاتی که به کار رفته است به شرح ذیل می باشند.

لوله فاضلاب

آب سطحی:

از آبهای جاری فصلی یا دائمی، دریاچه های طبیعی یا مصنوعی و تالابها است. 

چاه جاذب:

عبارت است از حفره یا گودالی که توانایی جذب داشته و کف آن تا بالاترین سطح ایستایی حداقل ۳ متر فاصله داشته باشد.

تراشه جذبی:

عبارت است از مجموعه ای از کانالهای افقی که فاضلاب به دلیل جذب در زمین به آنها تخلیه شده و فاصله کف آنها از بالاترین سطح ایستایی حداقل ۳ متر باشد.

کنار گذر:

کانالی است که فاضلاب را بدون عبور از بخشی از تصفیه خانه یا کل آن به بخش دیگر و یا کانال خروجی هدایت کند.

نمونه مرکب:

عبارت است از تهیه یک نمونه ۲۴ ساعته از نمونه هایی که با فاصله های زمانی حداکثر ۴ ساعت تهیه شده اند.

ملاحظات کلی: 

۱- تخلیه فاضلابها، بایستی برپایه استانداردهایی باشد که به شکل حداکثر غلظت آلوده کننده ها بیان می شود و رعایت این استاندارد ها تحت نظارت سازمان حفاظت محیط زیست الزامی است. 

۲- مسئولین منابع آلوده کننده بایستی فاضلاب های تولیدی را با بررسی های مهندسی و استفاده از تکنولوژی مناسب و اقتصادی تا حد استانداردها تصفیه نماید.

۳- اندازه گیری غلظت مواد آلوده کننده و میزان جریان در فاضلابها بایستی فوری بعد از آخرین واحد تصفیه ای تصفیه خانه و قبل از ورود به محیط انجام گیرد.

۴- اندازه گیری جهت مطابقت با استانداردهای اعلام شده قبل از تاسیسات تصفیه فاضلاب بایستی بر پایه ی نمونه مرکب شکل می گیرد. در سیستم هایی که تخلیه ناپیوسته دارند اندازه گیری در طول زمان تخلیه مدنظر خواهد بود.

۵- لجن و یا مابقی مواد جامد تولید شده در تاسیسات تصفیه فاضلاب قبل از دفع باید به شکل مناسب تصفیه شده و تخلیه نهائی این مواد نباید باعث آلودگی محیط زیست گردد.

۶- فاضلاب تصفیه شده باید با شروط یکنواخت و به نحوی وارد آبهای پذیرنده گردد که حداکثر اختلاط شکل گیرد.

۷- فاضلاب خروجی نباید دارای بوی نامطبوع بوده و حاوی کف و اجسام شناور باشد.

۸- رنگ و کدورت فاضلاب خروجی نبایستی ظواهر طبیعی آبهای قبول‌کننده و محل تصفیه را به طور آشکار تغییر دهد.

۹- روش های سنجش پارامترهای آلوده کننده بر پایه ی روشهای ذکر شده در کتاب :
The Examination of Water and Waste Water Standard Methods for خواهد بود.

۱۰-استفاده از سیستم سپتیک تانک و ایمهوف تانک با استفاده چاه ها و یا ترانشه های جذبی در مناطقی که فاصله کف چاه یا ترانشه از سطح آبهای زیرزمینی کمتر از ۳ متر می باشد ممنوع است.

۱۱-حین رعایت استانداردهای مربوطه خروجی فاضلابها نبایستی کیفیت آب را برای استفاده های منظور شده تغییر دهد.

۱۲- رقیق کردن فاضلاب تصفیه شده یا خام به دلیل رسانیدن غلظت مواد آلوده کننده تا حد استانداردهای اعلام شده قابل پذیرش نمی باشد.

۱۳- استفاده از روشهای تبخیر فاضلابها با کسب موافقت سازمان محیط زیست مجاز است.

۱۴-استفاده از کنار گذر ممنوع است، کنار گذرهائی که منحصراً جهت حل اشکال واحدهای تصفیه ای بکار رفته و یا در زمان جمع آوری توام فاضلاب شهری و آب باران مورد استفاده قرار می گیرند مجاز است.

۱۵- تاسیسات تصفیه فاضلاب باید به شکلی طراحی، احداث و بهره برداری گردد تا پیش بینی های مورد نیاز جهت به حداقل رسانیدن آلودگی در مواقع اضطراری مثل شرایط آب و هوائی نامناسب، قطع برق، نارسائی تجهیزات مکانیکی و … فراهم گردد.

۱۶- آن دسته از فاضلابهای صنعتی که آلودگی آنها بیشتر از این استانداردها نباشد میتوانند فاضلاب خود را با اکتساب موافقت سازمان بدون تصفیه رفع نمایند.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید