اتصالات, اخبار, لوله

بررسی انواع لوله‏ های پلاستیکی(بخش پنجم)

لوله

لوله ‏های P.V.C

PVC یکی از پرکاربردترین انواع پلاستیک‏ها در صنعت است. همانطور که قبلاً بیان شد لوله‏ های پلاستیکی قابل اشتعال هستند و اغلب آن‏ها آتش را گسترش می‏دهند. اما یکی از خصوصیت های PVC آن است که آتش را بر روی لوله پخش نمی‏کند بلکه تنها همان نقطه‏ ای که در آتش قرار گرفته سوخته و از بین می‎رود.
لوله‏ های PVC دارای عیب هایی نیز می‏باشند از جمله اینکه در درجه حرارت‏ های صفر و زیر صفر بسیار ترد و مستعد ترک‏ خوردگی می‏شوند. همچنین در صورتیکه در معرض تابش بیش از اندازه آفتاب با اشعه‏ ی ماوراء بنفش قرار گیرند کیفیت خود را از دست می‏دهند. لوله‏ های PVC به هیچ عنوان برای سرویس‏های آبگرم قابل قبول نمی ‏باشند.

اتصالات پلی اتیلنی

لوله‏ های CPVC

نسبت به لوله‏ های PVC قادر به تاب آوردن در درجه حرارت‏های بالاتر هستند (حدود F°۱۸۰) و از آن‏ها برای رفت و برگشت آبگرم در سیستم‏‏های حرارتی می‏توان استفاده کرد. از آنجا که لوله‏ های CPVC قادر به تحمل درجه حرارت‏های بالا می‏ب اشند نسبت به مابقی لوله‏ های پلاستیکی در زمان نصب احتیاج به تکیه‏ گاه‏ ها، نگه‏دارنده ‏ها و آویزه‏ های کمتری دارند.
یکی از عیوب اغلب لوله‏ های پلاستیکی آن است که اکسیژن را از جداره‏ ی خود رد می کنند و این قضیه منتهی به افزایش نرخ‏خوردگی در تجهیزات فلزی متصل به شبکه‏ های لوله‏ کشی پلاستیکی می‏ شوند. ولی CPVC سد محکمی در مقابل عبور اکسیژن است. یکی دیگر از مزایای اصلی لوله‏ های CPVC آن است که در زمان آتش‏سوزی، آتش را گسترش نمی‏دهند و آسیب و تغییر شکل در ناحیه سوختگی در قیاس با دیگر انواع پلاستیک‏ ها به دفعات کمتر است.
اندازه تحمل فشار و تنش‏های کششی نیز در لوله ‏های CPVC نسبت به لوله‏ های PVC، PP، PEX و PB بیشتر است. برای مثال در جایی که طبق شرایط طرح ضخامت جداره‏ی لوله P.P باید ۴/۳ میلیمتر باشد. لوله‏ ی CPVC با ضخامت ۹/۱ میلیمتر جوابگو می‏باشد. ضریب هدایت حرارتی در لوله‏ های CPVC و PVC در قیاس با لوله‏ های PP، PEX و PB پایین‏تر است و به همین دلیل امکان دفرمه شدن (deformation) این لوله‏ ها بر اثر حرارت در قیاس با دیگر لوله‏ های نامبرده پایین‏تر است.
تجربیات موجود حاکی از آن است که لوله‏ های CPVC به شکل موفقیت‏ آمیز و بدون هیچ معضلی برای مدت چهل سال در سیستم‏های آبگرم بکار گرفته شده ‏اند. امکان رشد و تکثیر باکتری لریونلا در لوله‏ ها و تأسیسات ساخته شده از CPVC بینهایت کم است.
لوله‏ های CPVC نسبت به حشره ‏کش‏ها، قارچ‏کش‏ها و داروهای ضد موریانه بینهایت حساس بوده و موارد فوق اثرات زیانباری را بر روی لوله‏ های CPVC ایجاد می‏کنند. در صورتیکه از لوله‏ های CPVC در محیط آشپزخانه به کار میبرید بایستی مراقب باشید که این لوله‏ ها به روغن‏های خوراکی یا گریس آلوده نشوند.
همچنین تجربه نشان داده که لوله‏ های CPVC چنانچه در کنار بعضی از روغن‏های تبرید قرار گرفته یا برای انتقال این روغن‏ها بکار گرفته شوند مستعد ترک‏خوردگی ناشی از خوردگی تنشی(S.C.C) خواهند بود. لوله ‏های CPVC نبایستی برای مدت طولانی در مقابل تابش نور خورشید قرار گیرند.

لوله های پلی اتیلنی

این پلیمر (PE) دارای مقاومت بالایی است و در مقابل ضربه مقاومت بسیار زیادی دارد. سطوح پلی‏اتیلنی نیز می‏توانند دچار ترک‏های بر اثر خوردگی تنشی (S.C.C)شوند واقعیت این است که پدیده‏ ی S.C.C فقط در مورد فلزات رخ نمی دهد. برای مثال اگر پلی‏اتیلن تحت تنش‏های کششی بوده و هم زمان در محیط‏های حاوی روغن‏های سیلیکون یا روغن‏های گیاهی قرار گیرند مستعد ترک‏خوردگی ناشی از خوردگی‏ تنشی خواهند بود. هم اکنون بیش از ۱۸۰ کارخانه در کشور ما لوله‏ های پلی‏اتیلنی تولید می‏کنند و نبایستی فراموش کرد که لوله‏ه ای تولیدی این تولیدکنندگان از نظر مواد اولیه، روش ساخت و کنترل کیفی با یکدیگر فرق دارند و لذا از لحاظ مقبولیت و کیفیت یکی نمی‏ باشند.
یکی از انواع شناخته شده لوله‏ های پلی‏اتیلنی لوله PEX یا همان لوله پلی‏اتیلنی مشبک (Cross Linked Polyethylene) می‏‏باشد که درجه حرارت‏های بالا و فشارهای نسبتاً بالا  تا (۱۰۰ Psig) را تاب می آورد و امروزه جهت سیستم‏های گرمایش کفی غالباً از این لوله ‏ها استفاده می‏شود.

لوله های پلی پروپیلنی

پلی‏پروپیلن نوعی ترموپلاستیک دارای مقاومت بالا است. برای مثال چمدان‏های مسافرتی نیز اغلب از پلی‏‏پروپیلن تولید می‏شوند.

لوله ‏های اکریلونیتریل بوتادین استایرن

اکریلونیتریل بوتادین استایرن مثل شیشه شفاف و دارای سختی بالایی است. لوله‏ های تولید شده از ABS دارای مقاومت زیادی در مقابل حرارت هستند و فشارهای تقریبا بالا را نیز تحمل می‏کنند. از دیگر استفاده های ABS می‏توان به تولید انواع تلق‏های صنعتی به عنوان سطوح چراغ‏ها، ساعت‏ها و … اشاره کرد.
ABS نوعی ترموپلاستیک ساخت و انعطاف‏ ناپذیر است که دارای مقاومت زیادی در مقابل خزش و ترک‏خوردگی‏های تنشی بوده و همچنین از مقاومت بالایی در مقابل ضربه برخوردار می‏باشد به شکلی که این خصوصیت را حتی تا درجه حرارت °C 40- حفظ می‏نماید. مقاومت مکانیکی و مقاومت در مقابل سایش این نوع پلیمر بسیار مناسب است. ABS به آهستگی می‏سوزد، ولی محصولات احتراق آن مونواکسیدکربن، دی‏اکسیدکربن و اکسیدهای نیتروژن هستند. استشمام بخارات آن می‏تواند پرمخاطره بوده و گرد و پودر متاثر از سنگ‏زدن و ماشین‏کاری این پلیمر می‏تواند موجب ایجاد حساسیت و التهاب در پوست و چشم‏ها شود.
بزرگ‏ترین تولید کننده‏ های ABS در سطح دنیا عبارتند از: شرکت‏های BASF، Bayer، Dow، GE Plastics، Poli dux، Polimeri Europa که در این میان BASF با ظرفیت تولید ۲۰۰ هزارتن ABS در سال بزرگ‏ترین تولید کننده‏ ی این پلیمر در دنیا است.
در ضمن یکی از بزرگ‏ترین استفاده کننده‏ های پلیمر ABS در دنیا کشور استرالیا است، آمار و اطلاعات حاکی از رشد ۳ درصدی سالانه مصرف و به کارگیری ABS در صنایع استرالیا (بین سال‏های ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۰ میلادی) است.

لوله ‏های GRP

لوله‏ های پلاستیکی تقویت شده با الیاف شیشه‏ ای (Glass Reinforced Plastic) در واقع گونه ای لوله پلاستیکی کامپوزیتی می‏باشد که در آن‏ها جهت بالا بردن مقاومت استاتیکی لوله از الیاف شیشه‏ای استفاده شده است. به همین دلیل لوله‏ های G.R.P مقاومتی بسیار زیادی در مقابل فشار داشته و بسیار گران‏قیمت هستند.

نوشته های مشابه

1 دیدگاه در “بررسی انواع لوله‏ های پلاستیکی(بخش پنجم)

دیدگاهتان را بنویسید