اخبار, رباتیک

کنترل ربات های غول پیکر با اچ تی سی وایو

کنترل گر اچ تی سی وایو

ربات‌های نجات می‌توانند ابزار فوق‌العاده مفیدی در آینده باشند، آن‌ها می‌توانند در موقعیت‌هایی که برای انسان‌ها بسیار خطرناک هستند، مورد استفاده قرار گیرند. اما اگر شما ربات‌های نسل حاضر را دیده‌ باشید، باور این مطلب کمی سخت خواهد بود. دلیل آن این است که حتی پیشرفته‌ ترین ربات‌ها مشکلات انعطاف‌پذیری و حرکتی دارند. برای حل این مشکل، گروهی از محققان ژاپنی شیوه‌ی جدیدی برای کنترل ربات‌ها امتحان می‌کنند که اجازه می‌دهد انسان به‌طور اساسی یک ربات غول‌پیکر را مانند عروسک کنترل کند. رساکالا در ادامه به معرفی کنترل گر Htc vive برای شما عزیزان خواهد پرداخت.

کنترل ربات های غول پیکر

این نوع از سیستم کنترل از راه دور به کمک htc vive جدید نیست و معمولا در زیرشاخه‌ ای تحقیقاتی به‌نام «Telepresence» قرار می‌گیرد. با این حال، دانشمندان دانشگاه توکیو روش خود را که ماه قبل در کنفرانس IROS ارائه شد، پیشرفته‌ تر از سیستم‌های قبلی می‌دانند. سیستم‌های قبلی از ربات‌های کوچک‌ تری استفاده می‌کردند یا فقط نیمه بالای ربات را کنترل می‌کردند اا در حال حاضر آن‌ها یک ربات کامل به بزرگی یک انسان بالغ را با استفاده از هدست واقعیت مجازی htc vive کنترل می‌کنند.

طریقه کنترل ربات های غول پیکر

سنسورهای «e» وایو برای ردگیری کنترل‌کننده‌ها در فضای سه‌ بعدی از نور مادون قرمز استفاده می کنند.

با اتصال کنترل‌کننده‌ها به هر دو دست و پا، محققان توانایی این را داشتند که حرکت ربات‌ها را ردیابی کنند و آن را به عنوان دستور برای ربات‌ها بفرستند. با این وجود، بخش واقعا هوشمندانه، نرم‌افزار واسطه‌ای است که اطمینان حاصل می‌کند هر دستوری که برای ربات ارسال می‌شود، مطابق با قابلیت‌های آن باشد.

کنترل کننده ربات

نقاط ضعف و قوت پروژه

ایشیگورو یاسوشیرو، یکی از محققان این پروژه، می‌گوید: «به عنوان مثال، قدم زدن با سرعت پیاده‌روی مجاز است، اما دویدن و پریدن ممنوع است. حرکات تند و تیز برطرف شده‌ اند و حرکات سریع کاهش یافته‌اند. ما ربات‌ را مجبور می‌کنیم که قدم های خود را همیشه ایمن بردارد.» یاسوشیرو تأیید می‌کند که سیستم هنوز نقاط ضعف زیادی دارد اما ادعا می کند که انعطاف‌ پذیری و پاسخگویی بیشتری در مقایسه با طرح‌های دیگر ارائه می‌کند.

این ربات که چندین سال پیش به وسیله دانشگاه توکیو ساخته شد و با نام «جکسون» شناخته می‌شود، در گذشته در چالش رباتیک دار پا رقابت کرده که به‌منظور آزمایش ربات‌ها در زمان فاجعه است. اگرچه این دستگاه‌های انسان‌نما در حال حاضر برای استفاده در این زمینه بسیار سنگین و حجیم به نظر می‌رسند، اما امید می‌رود که در آینده راحت‌تر مورد استفاده قرار ‌گیرند. در نهایت، اگر آن‌ها مجبور باشند در فضایی که برای انسان‌ها ساخته شده فعالیت کنند ( با درها، دستگیره‌ها و شیر‌ها)، بهتر است که به شکل انسان‌ها باشند.

یاسوشیرو می‌گوید او و همکارانش فعلا تنها پیاده‌روی آهسته‌ی ربات‌ها با دو پا را عملی کرده‌اند؛ اما می‌خواهند آن‌ها فعالیت‌های بیشتری مانند بالا و پایین رفتن از پله‌ها، پریدن و حتی دویدن را یاد بگیرند. هدست‌های واقعیت مجازی می‌توانند به اپراتورها کمک کنند تا چیز‌هایی را ببینند که ربات‌ها می‌بینند، و واحد‌های بازخورد نیرو می‌توانند به آن‌ها در درک احساسات ربات‌ها کمک کنند.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید