اتصالات, اخبار

انتخاب روش اتصال لوله ها(بخش سوم)

اتصالات

اتصالات برنجی

اتصالات برنجی مانند اتصالات لحیم کاری هستند با این فرق که برای فشارها و دماهای بیشتر قابل قبول می باشند. پرکننده های برنجی در دماهای بین ۱۱۰۰ تا ۱۵۰۰ درجه فارنهایت ذوب می شوند. دوام این اتصالات به اندازه استحکام خود لوله های متصل شده می باشد. برای اتصالات و لوله های مسی بایستی از پرکننده های مس فسفردار استفاده نمود، در حالی که برای لوله های مسی و اتصالات برنزی یا فولادی بایستی از آلیاژهای شامل نقره استفاده شود. برای اتصال خطوط لوله مسی در سامانه ها آلیاژ ۳۵ تا ۴۰ درصد نقره توصیه می شود.

اتصالات لب بر گشته(flared joints)

اتصالات لب برگشته با مس نرم و سایر مواد لوله چکش خوار نرم و پلاستیکی به کار می رود. اتصالات لب برگشته در نقاطی به کار می روند که ابزارها برای تعمیر، آزمایش و یا کالیبره کردن از هم جدا می شوند. بایستی دقت کنید که لوله های نرم را بیشتر از اندازه خم نکنید، به دلیل این که میتواند موجب بروز پدیده خستگی و شکنندگی قطعه شود.

اتصالات

اتصالات شیاردار(grooved joints)

اتصالات شیاردار با نورد کردن یا برش دادن یک شیار در انتهای لوله ها و اتصال دو انتها با به کارگیری از کوپلینگ خاردار ایجاد می شوند. انواع لولهین کوپلینگ که از یک بست و یک ماده آب بندی تشکیل شده است، روی اتصال پیچ می شود. بست، ماده آب بندی را فشرده کرده و لوله را قفل می کند. کوپلینگ ها با آرایشهای انعطاف ناپذیر و انعطاف پذیری محدود تولید می شوند.
زمان مشخص کردن کوپلینگهای انعطاف پذیر و انعطاف ناپذیر، تحلیل تنش و خمش بایستی کنترل دقیق شود. کوپلینگ با انعطاف پذیری محدود را می توان به جای اتصالات انبساطی استفاده نمود، اما این امر بایستی در طراحی مهندسی لوله کشی مورد بررسی قرار گیرد. نصب اتصالات شیار دار سریع تر از سایر روندها انجام می گیرد. این اتصالات برای لوله های فولادی، لوله های فولاد ضد زنگ، لوله های پلاستیکی و لوله های مسی وجود دارند. کوپلینگهای شیار دار را میتوان به جای مهره ماسوره ها، اتصالات جوشی، فلنجی، رزوه دار و لحیم کاری به کار گرفت. بایستی از سازگاری مواد آب بندی و مواد کوپلینگ با لوله و سیالی که در حال انتقال است مطمئن شوید.

اتصالات حلالی

اتصالات حلالی برای لوله ها و اتصالات ABS,CPVC و PVC مورد قبول هستند. لوله های پلاستیکی بایستی به شکل مناسبی نگه داشته شوند به دلیل اینکه در غیر این صورت امکان شکم دادن(Sagging) وجود خواهد داشت. مشخصات فنی بایستی حداکثر فاصله بین پایه ها را نشان دهد. بایستی از توصیه های تولید کننده در مورد بریدن، تمیز کردن و متصل کردن پیروی نمود.

نتیجه گیری

انتخاب روش مناسب اتصال لوله معمولا می تواند در کم کردن هزینه ها تاثیر بسزایی داشته باشد. بدون به کار گیری مشخصات فنی قدرتمند و کاملا تحلیل شده، امکان دارد سامانه ای با کمترین هزینه های اولیه نصب کرد،اما این امکان وجود دارد که تعمیر و نگهداری و اتکا پذیری سامانه مورد توجه کامل قرار نگیرد.

نوشته های مشابه

1 دیدگاه در “انتخاب روش اتصال لوله ها(بخش سوم)

دیدگاهتان را بنویسید