اتصالات, اخبار, لوله

انتخاب روش اتصال لوله ها(بخش دوم)

اتصالات

اتصالات جوشی پلی اتیلن

جوشکاری ذوبی (الکتروفیوژن) در لوله های گاز با چگالی بالا و لوله کشی مدار زمینی سامانه های زمین گرمایی استفاده می شود. در جوشکاری ذوبی، انتهای لوله های پلی اتیلن پس از تمیز شدن، تا تشکیل حالت پلاستیکی گرم شده و به هم فشرده میشوند و تا زمانیکه پیوند شکل بگیرد، در همان حالت نگاه داشته می شوند.

اتصالات

اتصالات فلنجی

اتصالات فلنجی را تقریبا در تمام سامانه های اتصال می توان استفاد کرد. این اتصالات بیشتر به جای مهره ماسوره ها استفاده می شوند. وقتی از این نوع اتصالات برای به هم بستن سامانه های لوله کشی متفاوت استفاده می شود،سامانه های رده بندی فلنج ها ، قطر پیچ ها ،دایره پیچ ها و واشرها بایستی با هم تطبیق داشته باشند. سامانه های پیچ و مهره ای و انبساطی می توانند در مواقعی که روشهای متعدد با هم ترکیب می شوند، مشکلات احتمالی مربوط به تنش بیش از حد مفاصل را کاهش دهند.

اتصالات مکانیکی

برخی از سامانه های لوله کشی معمولا آنهایی که برای استفاده های خاص مثل تخلیه فاضلاب بهداشتی و مسیرهای هواکش (ونت ها) استفاده می شوند را میتوان با اتصالات مکانیکی به هم پیوند داد. این اتصالات معمولا دارای بست و واشر یا مواد آب بندی می باشند که برای آب بندی از سمت بیرون لوله تحت فشار قرار گرفته اند. معمولا این اتصالات تنها برای یک سامانه معیین مناسب می باشند، زیرا واشرها و مواد آب بندی آنها برای یک سیال عامل خاص طراحی می شوند.

اتصالات پرسی مسی

اتصالات پرسی مسی، یک مدل اتصال مکانیکی هستند که در یک بخش از لوله و یک اورینگ آب بندی تشکیل می شوند. این پیوند با قرار گرفتن اتصال، اورینگ و لوله در جای خود به شکل خشک ساخته می شود. بعد از یک ابزار کنگره زن (crimping) در کنار مفصل قرار گرفته و آن را تحت فشار قرار میدهد و اتصال را در جای خود چین دار می نماید. اورینگ بایستی از یک ماده EPDM ساخته شده باشد. این روش یکی از سریع ترین روشهای اتصال می باشد اما تنها در استفاده های کم فشار مثل خطوط لوله آب خانگی یا سامانه های سرمایش و گرمایش آبی (هیدرونیک) کم فشار می توان آن را به کار گرفت.

اتصالات لحیم کاری

برای ایجاد یک اتصال لحیم کاری، یک سر لوله داخل یک مادگی جفت کننده قرار داده می شود و بین سطوح لحیم اعمال می شود. لوله و مادگی قبل از پیوند داده شدن، به وسیله ی یک روغن لحیم سایشی تمیز می شوند. روغن لحیم اکسیدها را برداشته و سطوح را از اکسید شدن در طول گرمایش محافظت می کند بعد از لوله درون مادگی قرار داده شده و گرم می شود. زمانیکه لحیم به نقطه ذوب خود می رسد، بر اثر خاصیت مویینگی به داخل اتصال کشیده می شود. سپس گرما دور شده و برای حذف لحیم اضافی، سطح بیرونی اتصال تمیز می شود. برای اتصالات کوچکتر منبع گرما می تواند یک مشعل پروپان باشد. اما اتصالات بزرگتر به خروجی گرمای بیشتری مثل یک مشعل استیلن احتیاج دارند. تصمیم گیری در مورد اینکه اتصال جزو بزرگتر یا کوچکتر به حساب می آید، به مهارت جوشکار بستگی دارد. به طور کلی اتصالات بزرگتر از قطر اسمی ۳ اینچ، به جوشکار ماهرتری احتیاج دارند. لوله فلزی برای جلوگیری از تخلخل، سرتاسر اتصال قبل از اعمال لحیم باید به طور یکسان گرم شود. انتخاب لحیم به نوع سیال و استفاده، حداکثر دما و حداکثر فشار سیال بستگی دارد. از گذشته Sn50 به علت محدوده وسیع شکل پذیری و استفاده راحت به عنوان اولین انتخاب برای لحیم کاری حساب می شود. این ماده از ۵۰ درصد قلع و ۵۰ درصد سرب تشکیل شده است.این ماده را می توان برای سامانه های آب و بخار کم فشار(psi15 و دمای ۲۵۰ درجه فارنهایت) استفاده کرد. اما درصد سرب بیشتر آن باعث می شود برای استفاده های آب خانگی و سامانه های آب آزمایشگاهی مناسب نباشد به دلیل  آیین نامه های لوله کشی، استفاده از لحیم هایی که شامل بیشتر از ۲ درصد سرب هستند را در سامانه های آب آشامیدنی ممنوع کرده است. قبل از انتخاب یک لحیم برای سامانه های آب آشامیدنی، ابتدا آیین نامه های لوله کشی محلی و اطلاعات تولید کننده را بررسی کنید.

 برای اطلاعات بیشتر به بخش سوم مراجعه کنید.

نوشته های مشابه

1 دیدگاه در “انتخاب روش اتصال لوله ها(بخش دوم)

دیدگاهتان را بنویسید