اتصالات, اخبار, تجهیزات ساختمان, لوله

بررسی معایب لوله های پنج لایه

لوله های پلیمری

معایب لوله های پلیمری:

برای بهبود نقطه ضعفهای لوله های پلی اتیلن آنها را به وسیله چند سری فرآیند شیمیایی مثل عامل دار کردن و شبکه ای کردن تقویت میکنند. به وسیله مشبک شدن پلی اتیلن آنها میتوانند در برابر حلال هایی که آنها را حل میکنند مقاومت نشان دهند و حل نشوند. همچنین این اصلاحات باعث میشوند آنها در برابر دماهای بالا به خوبی مقاومت کنند.

لوله های پلیمری مثل پلی اتیلن، پلی پروپیلن، پلی اتیلن مشبک شده مزیت هایی در مقایسه با لوله های فلزی دارند اما معایبی نیز در کنار این مزیت ها دارند که شامل ضریب انبساط حرارتی بالا و نفوذ پذیری اکسیژن است.

ضریب انبساط حرارتی بالا:

لوله های پلیمری در مقایسه با لوله های فلزی ضریب انبساط حرارتی بالایی دارند. برای مثال لوله های پلی پروپیلن و پلی اتیلن ضریب انبساط حرارتی شان در حدود ۱۴ درصد تا ۱۹ درصد است اما این ویژگی در لوله های فلزی به میزان ۰/۰۲ و حتی ناچیزتر است.

در این لوله ها هنگامی که آب با دمای بالا در جریان است باعث ازدیاد طول در لوله میشوند و اگر خطوط لوله کشی بسته باشد در آن تنش به وجود می آید و این امر خود سبب کمتر شدن دوام این لوله ها خواهد شد.

لوله پلیمری

نفوذ پذیری لوله

نفوذ اکسیژن به این لوله ها نیز به ویژه در تاسیسات حرارتی مانند شوفاژ سبب خرابی قطعات آنها خواهد شد.

برای حل این دو مشکل از لایه آلومینیومی استفاده میکنند که این لایه باید بر اساس استاندارد های ASTM تعیین شود. لایه آلومینیومی اگر از مقاومت مناسبی برخوردار باشد سبب افزایش استحکام این لوله ها و جوش پذیری بهتر آنها خواهد شد.

چسب بین لایه ها

مطابق آنچه گفته شد میان لایه آلومینیومی و لایه درونی و بیرونی پلی اتیلن مشبک شده از ۲ لایه چسب به خصوص استفاده میشود. این چسب باعث چسبندگی مناسب لایه ها به یکدیگر میشود و همچنین قابلیت تحمل دماهای بالا تا ۱۱۰ درجه سانتیگراد را برای مدت زمان زیاد دارد.

برای کسب اطلاعات بیشتر و مشاهده محصولات به “صفحه اصلی” مراجعه کنید.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید