اتصالات, اخبار, لوله

مواد افزودنی در فرمول بندی پلی اتیلن

افزودنی‌ها در فرمول بندی پلی اتیلن ضروری به نظر میرسد در حالی برخی اجزاء دیگر را بنا به ضرورت فرآیند و محصول، می‌توان به مواد اضافه کرد یا از حضور آن صرفنظر نمود، مثل تقویت کننده یا رنگ.

مواد افزودنی عبارتند از:

  • آنتی اکسیدان ها
  • پایدارکننده های نوری
  • رنگدانه ها
  • عامل ضد چسبندگی
  • مواد لغزاننده (فیلم)
  • مواد تقویت کننده
  • عامل ضد تجمع الکتریسیته ساکن
  • مواد به تاخیر اندازنده ی شعله
  • لاستیک ها
  • دوده
  • عوامل شبکه ای کننده

پلی اتیلن

پایدارکنندگی اکسیداسیونی پلی اتیلن سنگین

یک قطعه‌ی پلی‌اتیلنی زمانی که در طول عملکرد خود تحت تنش قرار می‌گیرد، و یا زمان قالب گیری و شکل دهی همزمان در معرض سطوح داغ و اکسیژن هوا قرار می‌گیرد برای پیشگیری از تخریب اکسیداسیونی از طریق افزودنی آنتی‌اکسیدانت بایستی محافظت شود.HDPE در قیاس با PP از حساسیت کمتری نسبت به اکسید شدن برخوردار است، و همین امر موجب می‌شود غلظت کمتری از آنتی اکسیدان برای پایدارکنندگی آن کافی باشد.مثل PP افزودن پایدارکننده به پلی‌اتیلن را در حین ساخت و پلیمریزاسیون آن و یا زمان فرآیند ذوب و اختلاط آن در اکسترودر، قبل از مرحله تبدیل کردن این پلاستیک به گرانول، می‌توان به آمیزه‌ی آن اضافه کرد.پایدارکننده های پلی‌اتیلن همان هایی هستند که به برای محافظت PP به آمیزه آن افزوده می‌شوند منتهی در اینجا غلظت این افزودنی به ندرت از ۰٫۱% بیشتر می شود.

مهمترین ویژگی های آن

• سازگاری با پلیمر

• عدم فراریت
• نداشتن رنگ
• تحمل خوب شرایط شکل دهی پلی اتیلن
فرآیند شکل دهی پلی‌اتیلن سنگین در گستره حرارتی ۱۸۰ – ۲۸۰ سانتیگراد انجام می‌گیرد، رفتار این پلیمر بر اساس شیوه پلیمریزاسیون به وجود آورنده آنها در مقابل حرارت متفاوت است.
• موادی که بنا بر فرآیند پلیمریزاسیون زیگلر- ناتا ساخته می شوند، به طور عمده تخریب اکسیداسیونی آن ها با افزایش شاخص جریان مذاب همراه است، که این پدیده ناشی از شکستن زنجیرهاست.
• پلی‌اتیلن‌های سنگینی که از شیوه فرآیند پلیمریزاسیون فیلیپس ساخته می‌شوند، تخریب اکسیداسیونی آن ها با ایجاد اتصالات عرضی همراه می‌شود که این امر کاهش شاخص جریان مذاب را به همراه دارد.

آنتی اکسیدان‌هایی که برای پلی‌اتیلن مصرف می‌شوند همان هایی هستند که برای پلی پروپیلن مورد استفاده قرار می‌گیرند. با وجودی که ترکیبات فنولی با جرم ملکولی متوسط و سنگین به عنوان پایدارکننده‌های حرارتی فعال در دراز مدت برای پلی‌اتیلن به حساب می‌آیند ولی در غلظت‌های (۰٫۰۳ – ۰٫۱۵)% را به عنوان پایدارکننده‌های حین فرآیند به کار می‌روند.

 

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید